Posty

Wyświetlam posty z etykietą Polska

„Polska” – sonet Alfreda Tennysona

Obraz
Jak długo, wielki Boże, pod butem swołoczy Ostatniej i najgorszej będą duch i ciało Deptane? Serce Polski bić wciąż nie przestało, Mimo że krew jej święta bruzdy w polu broczy, A w każdym z miast spalonych lud, unosząc oczy, Woła do Ciebie, abyś potęgę zuchwałą Barbarzyńców ze Wschodu wstrzymał, nim nawałą Po nowe berło z granic rozległych wykroczy; Woła do Ciebie: „Panie, jakże to być może? Jak długo srogi Moskal będzie władzą swoją Ciemiężył te rejony?”. Przebacz, żeśmy sami Drwili, gdy ją rozdarto, sprawiedliwy Boże; Przebacz, że nie wspieramy tych, co słusznie stoją W sprawie, którą krwistymi trzeba płakać łzami. Przekład: Jarek Zawadzki   Poland How long, O God, shall men be ridden down, And trampled under by the last and least Of men? The heart of Poland hath not ceased To quiver, tho’ her sacred blood doth drown The fields; and out of every smouldering town Cries to Thee, lest brute Power be increased, Till that o’ergrown Barbarian in the East Transgress his ...

O czym pisać, żeby mnie czytano?

Obraz
Jeśli chcesz pisać, to nie pisz o sobie, bo ludzie będę mieć totalnie gdzieś, czy stoisz dzisiaj jedną nogą w grobie, czy też w skowronkach obskakujesz wieś. Skoro chcesz, żeby cię ludzie czytali, musisz ich myślom nadać połysk słów; musisz być zawsze jak szczyny na fali, które choć toną, to wypłyną znów. Gdy się okaże, że echo z dna serca twego jest kopią popularnych ech, to ci tabliczkę na cokół przywierca sam pan prezydent i ministrów trzech. Jeżeli jednak chcesz pisać o sobie, nic mi do tego, więc pisz, co chcesz, pisz, lecz nie oczekuj, że w jakiej bądź dobie ktoś pod patyną odkryje twój spiż. Wiersz ukazał się pod tytułem Wieś w tomiku …a ja się nie zmienię , Gliwice: Enheduanna 2021, s. 11. 1. Wprowadzenie: refleksja o pisaniu i odbiorcy Wiersz, którego analizę tu podejmujemy, przedstawia niezwykle precyzyjną filozofię pisania w relacji do odbiorcy. Już w pierwszych wersach autor wyraźnie ostrzega pr...

Dzieje Gabriela Stanisława Rzyszczewskiego

Obraz
Garbriel 1 (Gabryel 2 , Gabrjel 3 ) Stanisław Rzyszczewski (Ryszczewski 4 ) pochodził z dawnego rodu bojarów wołyńskich osiadłych w Rzyszczewie. Pierwsze wzmianki metrykalne o Rzyszczewskich na Wołyniu pochodzą z roku 1528 5 . Rodzina posługiwała się herbem Pobóg 6 : W polu błękitnem tarczy jest podkowa srebrna barkiem do góry położona, na której grzbiecie wystaje krzyż złoty; na hełmie chart z obrożą i smyczą jakby wyskakujący z korony w prawą stronę 7 . Herb ozdabiają błękitne labry podbite srebrem. Nazwa herbu wywodzi się od jego zawołania (proklamy) „ Pobodze ” , co w języku staropolskim znaczyło „z Bogiem 8” . W księgach metrykalnych z diecezji łuckiej Gabriel Rzyszczewski występuje z tytułem hrabiowskim 9 , który — jak twierdzi Pułaski — został mu nadany „w nominacyi przy przyjęciu do kawalergardów 10” . Gabriel Rzyszczewski urodził się w Żukowcach na Wołyniu w roku 1780 11 lub ...

Formularz kontaktowy

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *